De problemen blijven onopgelost!

Maak van de oplossing geen problemen!

Auteur(s): Jan Olsen

Publicatie: november 2004

Op dinsdag 12 oktober las premier Verhofstadt zijn lang verwachte "State of Disunion" voor, die zijn paarse ploeg een nieuw elan moest geven. B-H-V en D.H.L. kregen hun beurt. De nadruk lag evenwel op zeven sociaal-economische punten. Heeft de premier zich daarvoor gebaseerd op de "Seven Pilars of Wisdom" van Lawrence of Arabia? Ze zullen alleszins niet lang nagalmen in de vaderlandse geschiedenis. De geschreven pers en zelfs commentatoren van de VRT reageerden ontgoocheld of zelfs negatief.

B-H-V

Het probleem van de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde - een oude eis van de Vlamingen - wordt verwezen naar een bijzondere interministeriële werkgroep die samenkomt voor het Forum over de institutionele hervormingen van start gaat. Als staaltje van loodgieterij kan dat tellen! Alleszins, het kan blijkbaar niet dat de Vlaamse regering beslist over de inrichting van het eigen grondgebied zonder akkoord van de Franstalige Belgen.

Laatstgenoemden kunnen dit wel. Wanneer jaren geleden de Walen wapens wilden exporteren in weerwil van de Belgische wetgeving, werd geopperd dat ze het dan maar zouden doen zonder deze wetgeving. Inmiddels werd de wet aangepast aan de Waalse eisen en tenslotte overgeheveld naar de gewesten... Zonder prijs.

De rel over de wapenexport dertien jaar geleden deed de Waalse hogepriesters van de PS bij monde van Guy Spitaals luidop afvragen of de Vlaamse Leeuw nog tanden had. Gelukkig staan we inmiddels een stap verder. Of toch niet?

Maandag 11 oktober berichtte De Tijd over onenigheid tussen de partijen in de Vlaamse regering en op het journaal werd meegedeeld dat er twee wetsvoorstellen waren ingediend met betrekking tot de administratieve en gerechtelijke splitsing van B-H-V. Paars in gevaar? Mevrouw Onckelinckx leek nochtans weinig gealarmeerd: de behandeling ervan in de Kamer blijkt naar Sint Jutemis verplaatst. Vlaanderen let op uw zaak!

PS-voorzitter Di Rupo deelt ons inmiddels regelmatig mee in zijn Intaliaans-Vloms in hoeverre werkgelegenheid en economische herleving veel belangrijker zijn dan De Splitsing. Ik behoor evenwel nog tot de zeldzamen die zich visueel de affiches van de kiesstrijd van 1939 kan herinneren. Een van de thema's was o.m. de zaak Martens, van wie men ontdekt had dat hij een activistisch verleden had. De liberale affiches wezen ons op de zoveel belangrijkere verdediging van de frank. Niets nieuws onder de zon.

Het Vlaams 'fanatisme'

Al maanden spuwt de Belgische Franstalige pers vuur over de Vlaamse agressie, het Vlaams fanatisme. Nochtans stellen we graag vast dat:

1. Di Rupo een Franstalige natie wil, die Brussel omvat en solidair is met alle Franstaligen, waar ze zich ook bevinden;
2. de Waalse premier Van Cauwenbergh wil dat Sint-Genesius-Rode bij Wallonië wordt geannexeerd om een corridor met Brussel te hebben;
3. de Franstaligen opnieuw de eis tot ondertekening van het minderhedenverdrag op tafel leggen om de Vlaamse francofonen het statuut van etnische minderheid te geven;
4. Franstalig België ook de afschaffing van de omzendbrief Peeters vraagt, hoewel de faciliteiten altijd als een tijdelijke overgangsmaatregel werden uitgelegd;
5. men in Brussel de tweetaligeheid van de ambtenaren wil vervangen door een tweetaligheid van de diensten, als pasmunt voor de splitsing van B-H-V;
6. de MR een wetsvoorstel heeft ingediend tot herstel van de oude provincie Brabant om de splitsing te counteren.

Als toemaatje mochten we bovendien vernemen dat minister Michel destijds beval dat de stemmen die in het buitenland werden uitgebracht moesten worden toegevoegd aan de stemmen in B-H-V, zodat de Vlamingen een zetel aan de Franstaligen verloren.

Kortom: Vlaamse agressie, Vlaams fanatisme, veel belangrijkere sociaal-economische thema's etc.

Premier Verhofstadt maakte in zijn "State" ook een boze sneer naar het slecht functionerend federalisme. Kamervoorzitter De Croo bekloeg zich over het ontbreken van een federaal gezag boven de gewesten en gemeenschappen. De initiële fout ligt evenwel net bij het tegen de Vlaamse wil in doorgedrukte derde gewest: Brussel.

D.H.L. vliegt weg

De nachtkoeriers van D.H.L. vormden naast de splitsing en de sluitende begroting een van de zwaarste dossiers in de aanloop naar de verklaring van Verhofstadt. Er werden heel wat slapeloze nachten aan gewijd en de premier en zijn chauffeur ontsnapten ternauwernood aan de dood tijdens een verkeersongeval. Men zal en men zou tot alles stil viel en het wachten was op het beantwoorden van een brief van de regering over 4 of 16 lawaaierige nachtvluchten. De levering van deze brief gebeurde duidelijk niet per koerier.

Economie en ecologie blijken twee botsende begrippen. We hebben natuurlijk alle begrip voor de vakbonden die opkomen voor het behoud of zelfs uitbreiding van de werkgelegenheid. De vraag die zich dan echter stelt is welke koers die extra nachtvluchten moeten nemen? De noordrand dat zijn Vlamingen. De oostrand ook, maar daar wonen al wat meer anderstaligen en bemiddelden. En Brussel... tja, bescheiden als men daar is zegt men "not above my backyard", maar de extra banen zouden wel naar Nederlandsonkundige Brusselse werklozen moeten gaan, want dan is het plots weer een "nationale" luchthaven.

En D.H.L. zweeg, maar achter de schermen werd druk de verhuis naar Leipzig voorbereid. Zaventem was gewoon een speelbal in de handen van een multinational. En BIAC, de uitbater van de luchthaven, wordt geprivatiseerd. Leipzig was voor Napoleon het begin van de neergang. De eerste veldslag die hij niet won. Mogelijks loopt het ook zo af voor Verhofstadt.

Paars: een kleur voor halloween

Vanuit sociaal-economisch perspectief is paars ook geen hoogvlieger:

• wekelijks horen we van afdankingen, bedrijven die in faling gaan of jobs voor laaggeschoolden die gedelocalisserd worden naar lageloonlanden. Komt Verhofstadt toch weer niet aandraven met zijn 200.000 nieuwe jobs zeker?!
• bruggepensioneerden dreigen weer opgeroepen te worden voor de arbeidsmarkt
• men wil de werkloosheid terugdringen door het aantal uitkeringsgerechtingden te verlagen: de RVA zal jonge werklozen oproepen om tastbare bewijzen voor te leggen van hun speurtocht naar niet bestaande werkplaatsen, anders wordt men gesanctioneerd
• de vakbonden worden aangemaand hun eisen te matigen; en dat op een moment dat net uitkomt dat de afgevaardigd beheerder van Picanol voor zo maar eventjes 22 miljoen euro aan het zelfbedieningsloket van zijn bedrijf is gepasseerd...
• Vadertje Staat denkt aan een vergoeding voor de bescheiden inkomens die hun dure stookolierekening niet kunnen betalen, maar ondertussen blijkt dat de accijnzen een steeds groter deel van de prijs vertegenwoordigen die u en ik moeten neertellen voor onze olieproducten
• de federale regering doet een beroep op de regeringen van de regio's om de staatsschuld te verminderen: Vlaanderen betaalt een kleine 100 miljoen euro, Van Cau antwoord dat Wallonië dat gewoon niet kan; loyauteit?
• een Vlaamse tabaksboer uit Appelterre met Daensistische wortels brengt goedkope sigaretten op de markt, maar tabak is schadelijk voor de gezondheid, dus krijgt Torrekens een speciale taks aan zijn been zodat de Amerikaanse giganten een concurrent kwijt zijn. Ook de goedkope roltabak komt aan de beurt en op de Havanna's prijkt al een tabaksbandje met "prijs onbeperkt".

Je bent eigenlijk geneigd te zeggen: "toch proficiat voor de opmaak van een sluitende begroting", maar hoe ziet de realiteit er een jaar later uit? De immorele amnestie op naar het buitenland gesluisd zwart geld bracht tot nog toe nauwelijks een fractie op van de verwachtingen, maar ondertussen is er wel geld om "de Rode Ridder" te gaan spelen in Afghanistan.

Schrik voor het Blok

Nieuwe verkiezingen behoren voor de regeringspartijen niet tot de opties. Men is als de pest is voor een zoveelste verkiezingsoverwinning voor het Blok. Veroordeeld of niet.

Na jarenlang hoofdzakelijk op vreemdelingen gejaagd te hebben probeert de partij nu een schapenhuid aan te trekken. Het Blok is een conglomeraat van rechtse Vlaams-nationalisten, aanhangers van vreemdsoortige godsdiensten en LePenisten. Bovendien heeft de partij vaak stelling genomen tegen de georganiseerde arbeidersbeweging.

Niet ons ding dus, maar soms krijgt men de indruk dat men vanuit bepaalde Belgische middens niet zozeer gekant is tegen dit soort weerzinwekkende standpunten van het Blok, dan wel de valse veronderstelling BLOK = VLAAMSE BEWEGING.

Maar hoe ziet men ons in het buitenland? Deze zomer bracht "Der Spiegel" een bericht over een nazi-sekte die een soort "Lebensborn" wilde oprichten. Het blijft ons een raadsel waarom het blad daarbij een grote foto moest publiceren met in groot beeld een Vlaamse Leeuw en een Nederlandse vlag. Onze nieuwe minister van buitenlandse zaken heeft alleszins werk aan de winkel.

Mestplan

17 oktober werd door ATD en de Vierdewereldbeweging bescheiden, maar op verschillende plaatsen in Vlaanderen herdacht als Dag van de bestrijding van de extreme armoede: in Vlaanderen meer voorkomend dan men vermoedt.

De herdenking staat in schril contrast tot het uitlekken van de exuberante vergoedingen die de afgevaardigd beheerder van Picanol in een paar jaar kon achteroverdrukken in Ieper: meer dan 22 miljoen euro en nog wat extraatjes van o.m. Belgacom. Was er ondertussen ook geen 22 miljoen spoorloos in de Antwerpse OCMW-kas?

Het uitmesten van de Belgische stal mag zich niet beperken tot enkel de communautaire stal. Hoe belangrijk ook als testcase. De problemen in Vlaanderen reiken verder dan B-H-V. Voor ons is de leuze "VLAAMSE STRIJD = SOCIALE STRIJD" altijd meer geweest dan een slagwoord, laat staan een uitvlucht.

Nu D.H.L. weer van de (start)baan is zal men - met de fanfare op kop, om een uitdrukking van Stevaert te hernemen - de communautaire problemen weer hernemen. Ooit zal de kruik eens barsten, en dan...? Alle hoop op Europa? Men make zich geen illusies. Nooit zullen vreemde machten de kastanjes voor ons uit het vuur halen. Integendeel.

Willen de Nederlandstaligen in het uitgebreide Europa van morgen enige rol van betekenis spelen zullen ze zich moeten aaneensluiten. Zo snel en zo realistisch als het kan. In Noord-Nederland is het verzet tegen de asociale maatregelen van de regering Balkenende dermate slagkrachtig dat bij een samenwerking met Vlaanderen de bundeling van de krachten nog meer zou opleveren. De recente schokkende gebeurtenissen in Nederland wakkeren ook de reactie daar evenwel aan. En ook bij ons is de laatste jaren het conservatisme weer populairder. Sommigen kiezen voor Woeste in plaats van voor Daens.

Problemen

Het Volk / Het Nieuwsblad hield gelijktijdig met de Franstalige pers een opiniepeiling: een overgrote meerderheid van de Vlamingen wil België behouden in een of andere vorm; een praktische helft keert zich wel af van de typisch Belgische symbolen en het koningshuis. Wat dan? Confederalisme?

De problemen zijn er en blijven voorlopig onopgelost. De vraag is niet enkel hoe de politiek ze al dan niet zal oplossen, ook of en hoe de Vlaamse Beweging de politiek de weg zal wijzen.

De Belgische problemen blijven onopgelost. Maak van de Vlaamse oplossing geen problemen!